Szwecja i Norwegia leżą na Półwyspie Skandynawskim i są monarchami, ale to niejedyne wspólne cechy tych krajów. Oba współpracowały w ramach Skandynawskiej Unii Monetarnej i dzięki temu łączy je waluta zawierająca w nazwie słowo „korona”. Współcześnie koronę szwedzką i norweską łączy też kurs nieprzekraczający 1 zł. Co jeszcze warto wiedzieć o tych walutach?
Idea Skandynawskiej Unii Monetarnej
Skandynawska Unia Monetarna została zawiązana w 1873 roku z inicjatywy Szwecji i Danii. Dwa lata później dołączyła do niej Norwegia. Funkcjonowała jako umowa ekonomiczna pomiędzy krajami, oparta głównie na sojuszu walutowym. W ramach paktu ówczesne waluty – różne odmiany talarów – zastąpiono wspólną jednostką monetarną o nazwie „korona”, podzieloną na 100 øre i powiązaną z kursem złota. Choć każde z państw emitowało walutę samodzielnie, akceptowano ją w całej Skandynawii, a korony można było wymieniać w stosunku 1:1. Sojusz rozpadł się jednak po I wojnie światowej. Każde z państw musiało wtedy samodzielnie opanować skutki globalnego kryzysu, znaleźć receptę na niestabilność swojej waluty i dążyć do odbudowy gospodarki.
Dlaczego korona?
Jak nietrudno się domyślić, nazwy skandynawskich walut stanowią nawiązanie do ustrojów politycznych Szwecji i Norwegii. Skoro monarchia, to i „korona”. Obecnie każda z nich zawiera człon narodowy. Na rynku walutowym powszechnie używane są jednak skróty, które pozwalają odróżnić od siebie jednostki monetarne o podobnej nazwie. I tak SEK to korona szwedzka, a skrótem NOK określa się koronę norweską. Kursy obu walut nie są powiązane, ale mają podobną, stosunkowo niską wartość. Dlaczego? Już wyjaśniamy.
Korona szwedzka
Choć korona szwedzka ma silną pozycję w kraju, to jej ogólna wartość nominalna jest skromna. Jak można sprawdzić na stronie https://www.walutomat.pl/kursy-walut/sek-pln/, średni kurs korony szwedzkiej wynosi niespełna 0,38 zł. To efekt m.in. niskiego poziomu stóp referencyjnych w Szwecji. Na kurs SEK wpływają też takie czynniki jak rozwój technologii oraz eksport surowców. Choć Szwedzi dołączyli do UE w 1995 r., do dzisiaj nie zdecydowali się na przyjęcie wspólnej waluty. Korona stanowi więc w Szwecji oficjalny środek płatniczy, ale przez globalnych inwestorów (podobnie jak korona norweska) traktowana jest zazwyczaj marginalnie. Częściej lokują oni kapitał w takich krajach jak USA, Japonia czy Szwajcaria. Nawet sami Szwedzi, choć płacą koronami, to oszczędności chętnie zamieniają na obce waluty. Szwedzka gospodarka ma się jednak świetnie. Dlatego Szwecja wciąż uchodzi za atrakcyjny kierunek emigracji zarobkowej. SEK jest powszechnie dostępną walutą w kantorach i bankach, ale najkorzystniejszy kurs proponują zwykle kantory internetowe i platformy do wymiany walut online.
Korona norweska
Zasięg korony norweskiej wykracza poza samą Norwegię i obejmuje także terytoria zależne, np. Wyspę Piotra I czy Wyspę Bouveta. Emitowana jest zarówno w formie banknotów, jak i monet, ale decyzją Norges Bank øre (setne części NOK) zostały wycofane. Ich wybijanie okazało się nieopłacalne. Ciekawostką jest fakt, że najniższe nominały koron norweskich posiadają pośrodku otwór. Ma to prawdopodobnie związek z dawnym zwyczajem noszenia bilonu nawleczonego na sznurek. Kurs korony norweskiej jest od lat zbliżony do kursu korony szwedzkiej. Jak można zaobserwować na wykresie https://www.walutomat.pl/kursy-walut/nok-pln/ w przypadku NOK widać raczej delikatne odbicia i spadki. Wartość tej waluty determinują przede wszystkim ceny ropy naftowej, silnie wpływające na całą norweską gospodarkę. W ostatnich latach władze Norwegii dokonywały sprzedaży sporej ilości koron, aby zasilić koncerny naftowe. Ropa to jednak niejedyne bogactwo naturalne Norwegii. Oprócz ropy Norwegia eksportuje na ogromną skalę gaz oraz ryby i owoce morza. Tak samo jak koronę szwedzką, NOK można kupić w bankach i wielu kantorach stacjonarnych. Warto jednak przed wymianą porównać aktualny kurs w kilku miejscach, w kantorach online jest zwykle korzystniejszy co najmniej o kilka groszy.